Words Fail Me explores the limits of spoken and written language, seeking a new framing of narration that transcends the dominance of the formal linguistic – semiotic practice. In this context, Yiannis Sinioroglou and Nina Papaconstantinou place emphasis on the multimodality according to which the narrative event takes shape, claiming a kind of independence far from any specific meaning content.
Their mutual focus on the rituals of narration and the variable stakes that are specified by subjective modes of perception, lead them to attempts of a personal linguistic fiction that balances between poetic and theoretical discourse.
Words Fail Me is introduced as a liminal field of interaction, cross references and speculations that activate responses of a cosmological language based on the metaphysics of the "excerpt", the unknown "real" and the aesthetics of precarious context.
The title of the exhibition – Words Fail Me – emerges from the homonymous BBC radio programme in which a series of audio documentations of writers, poets and modern scholars took place. In April 1937, Virginia Woolf made a radio talk on this programme entitled Craftsmanship. This eight-minute broadcast was focused on the incompatibility that words often exhibit in order to respond to a certain meaning standard, pre-defined by their creator. Craftsmanship is the only oral evidence that exists regarding Virginia Woolf's work and thought.
The exhibition Words Fail Me takes place in the context of a two-person exhibition with Nina Papaconstantinou, as part of the Potential Project.
- - - - - - - - - - -
Ο Γιάννης Σινιόρογλου και η Νίνα Παπακωνσταντίνου διερευνούν τα όρια της προφορικότητας και του γραπτού λόγου, αναζητώντας μια νέα πλαισίωση της αφήγησης που ξεπερνά την κυριαρχία της γλωσσικής σημειωτικής πρακτικής. Στα πλαίσια του συγκεκριμένου εγχειρήματος μετατοπίζουν το ενδιαφέρον τους, στους τρόπους και τις διαδικασίες σύμφωνα με τις οποίες διαρθρώνεται το αφηγηματικό συμβάν, διεκδικώντας μια μορφή αυτοτέλειας ανεξάρτητα από το εκάστοτε νοηματικό του περιεχόμενο.
Η αμοιβαία εστίαση τους στο τελεστικό της αφήγησης και στα μεταβαλλόμενα διακυβεύματα που συστηματοποιούνται ανάλογα με τις ιδιοσυγκρασιακές συνθήκες πρόσληψης, τους οδηγούν σε διαχειρίσεις μιας ιδιότυπης γλωσσικής μυθοπλασίας που μετεωρίζεται ανάμεσα στην ποιητική και τον θεωρητικό στοχασμό.
Η αφετηρία αυτής της, οργανικά, διαβαθμισμένης συνεργασίας εντοπίζεται στην πρωτοβουλία του Γιάννη Σινιόρογλου να επέμβει με ένα συγκεκριμένο τρόπο στις ηχογραφημένες συζητήσεις που πραγματοποιήθηκαν, στα πλαίσια του Potential Project, την περίοδο 2019. Το περιεχόμενο των συζητήσεων συνοψίζεται στην πραγματολογική, κυρίως, προσέγγιση του φαινομένου της ενδεχομενικότητας και στη συστημική επιβεβαίωση ότι οποιαδήποτε εκτροπή, παρα-πραξία ή διανοητική αστοχία μπορεί να αναδείξει ένα νέο πεδίο δημιουργικών δυνατοτήτων. Εστιάζοντας στον ενδείκτη του σώματος μέσα στο λόγο, ο Σινιόρογλου αποσυναρμολογεί τις φράσεις των ομιλούντων υποκειμένων διατηρώντας μόνο το αρχικό και το τελικό τους φώνημα. Πρόκειται για μια συμβολική πράξη απελευθέρωσης από όλους τους “παλιούς μύθους” με τους οποίους έχει διαμορφωθεί η συνείδηση μας για τις λέξεις, τη ρητορική και τη λογοτεχνία. […] Η γλώσσα δεν είναι παρά ένα άμορφο βουητό, μια άμορφη ροή. H ισχύς της έγκειται στην απόκρυψη*[…].
Αναζητώντας την εξωτερικότητα ενός δημόσιου βήματος, το τροποποιημένο πλέον αρχείο ηχογραφήθηκε, εκ νέου, σε τέσσερα διαφορετικά τερματικά σημεία – τόπους: ένα δάσος, μια αλυκή, μια παραλία της Αττικής και ένα πηγάδι. Έπειτα από πολύμηνη επεξεργασία, το συνολικό υλικό απευθύνθηκε στη Νίνα Παπακωνσταντίνου προκειμένου να αναπτύξει τη δική της εγγύτητα στην κειμενική εμπειρία ως διάνοιξη μιας γλώσσας που αφορά, κατά βάση, τον υπαρκτικό αναστοχασμό. Ανάμεσα σε ένα πλήθος αναπαραστάσεων ακουστικής πρόσληψης, η Παπακωνσταντίνου εντοπίζει σχήματα λόγου που μοιάζουν να αφορούν άλλοτε μια ακατάσχετη συνθηματολογία, ένα σκανδιναβικό saga ή ένα ιερατικό εριρέμ και άλλοτε μια στρεβλή ποιητική απόπειρα. Η περιπετειώδης διαδρομή της, κατευθύνεται, καταληκτικά, σε χορικά αποσπάσματα κειμένων της αρχαίας ελληνικής δραματουργίας, τα οποία μετασχηματίζει, χειρονομιακά, παράγοντας μια εκφωνηματική υλικότητα.
Το Words Fail Me συστήνεται ως ένα οριακό πεδίο αλληλεπιδράσεων, συνεκδοχών και πιθανολογημάτων που ενεργοποιούν τις συνθήκες ανάδειξης μιας κοσμολογικής γλώσσας βασισμένης στη μεταφυσική του αποσπάσματος, στο άγνωστο “πραγματικό” και στην αισθητική της απώλειας του νοήματος.
Ο τίτλος της έκθεσης - Words Fail Me - αποτελεί δάνειο από την ομότιτλη ραδιοφωνική εκπομπή του BBC στην οποία πραγματοποιήθηκαν μια σειρά από ηχητικά ντοκουμέντα λογοτεχνών, ποιητών και γενικότερα ανθρώπων της νεωτερικής φιλοσοφικής σκέψης. Τον Απρίλιο του 1937 η Virginia Woolf εκφώνησε, στα πλαίσια της συγκεκριμένης εκπομπής, μια ομιλία με τίτλο: Craftmanship. Η οκτάλεπτη αυτή ομιλία εστιάζει στην εργαλειακή ασυμβατότητα που εμφανίζουν συχνά οι λέξεις προκειμένου να ανταποκριθούν σε ένα συγκεκριμένο νοηματικό πρότυπο που έχει οριστεί, τελεολογικά, από τον δημιουργό τους. Το Craftmanship είναι το μοναδικό προφορικό τεκμήριο που υπάρχει αναφορικά με το έργο και τη σκέψη της Virginia Woolf.
*M. Foucault, La pensée du dehors, Πρώτη δημοσίευση: περιοδικό Critique, αρ.29, Ιούνιος 1966
